Bugün çalışma hayatında dört farklı jenerasyonun bir arada var olduğu bir ortamda yaşıyoruz. Baby Boomer’lar (1946-1964 doğumlular), X jenerasyonu (1965-1980 doğumlular), Y jenerasyonu (Millennial’lar olarak da bilinen 1981-1996 doğumlular) ve Z jenerasyonu (1997-2012 doğumlular)… Her biri, kendi dönemininde şekillenen ve o dönemin sosyal, ekonomik, kültürel dinamiklerinden etkilenen belirgin bir iş yapma tarzına sahipler. Bu jenerasyonlar arasındaki farklar, birlikte çalışmanın hem fırsatlarını hem de zorluklarını beraberinde getiriyor. Farklı nesillerin bir arada var olması, organizasyonlar için potansiyel bir güç kaynağı olabileceği gibi, uyumlu çalışmanın sağlanması adına stratejik yönetim gerektiren bir süreç de doğuruyor. Bu bağlamda, nesiller arası işyerindeki etkileşimlerde yaşanan zorlukları ve bu zorlukların yeni nesil liderlik stratejileriyle nasıl aşılabileceğini ele almak büyük önem taşıyor.

Günümüz dünyasında “NEET” (Not in Education, Employment or Training) olarak bilinen kavram, Türkçe’de “ev genci” olarak tanımlanıyor. Bu tanım, eğitimde de istihdamda da olmayan gençleri ifade ederken, ülkemizde giderek daha çok dikkat çeken bir sosyal probleme işaret ediyor. Hatta Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK) verileri ve Sia Insight’ın gerçekleştirdiği “Ev Genci Araştırması” araştırmasına göre Türkiye’de her üç gençten biri bu kategoride yer alıyor ve bu durum yaklaşık dört milyon kişiye tekabül ediyor.