Ücret şeffaflığı, Avrupa iş dünyasında yeni bir döneme girdi. AB Ücret Şeffaflığı Yönergesi kapsamında üye ülkelerin düzenlemeyi ulusal hukuklarına aktarması için tanınan süre Haziran 2026’da doldu. Böylece Avrupa’da ücret politikaları daha ölçülebilir ve denetlenebilir bir alana taşındı.

Şirketler sürdürülebilirlik hedefleri koyuyor ve bütçe ayırıyor, ancak bu hedefleri hayata geçirecek yeşil beceri sahibi çalışanları ne dışarıda bulabiliyor ne de içeride yetiştirebiliyor.

Türkiye’de ücretli çalışan sayısı artarken sektörler farklı yönlere ilerliyor. Finans ve danışmanlığı da kapsayan mesleki faaliyetlerde istihdam genişlerken bilgi ve iletişimde daralma yaşanıyor. Küresel araştırmalar ise iş dünyasındaki dönüşümün bir başka boyutuna işaret ediyor: Teknolojiyi kullanabilmek kadar, onun ürettiği sonuçları yorumlayacak uzmanlık ve muhakeme de değer kazanıyor.

Türkiye’de sekiz aylık dönemde 227 birleşme ve satın alma işleminde yaklaşık 12,5 milyar dolar büyüklüğe ulaşıldı. Holdinglerin portföy sadeleşme hamleleri, fonların artan iştahı ve yabancı yatırımcının yeniden sahaya inmesi, işlem hacminin artmasını sağladı.

Sayısal veriler ve şirket açıklamaları ışığında sürdürülebilirlik alanındaki yetenek açığı giderek büyüyor. Dünya Ekonomik Forumu’nun araştırmasına göre, sürdürülebilirlik yöneticilerinin %68’i iş gücündeki yetkinlik eksikliğini en büyük engel olarak görüyor. Ayrıca, yöneticilerin %65’i kurumlarında sürdürülebilirliğin hâlâ sadece uyum ve mevzuat başlığı olarak algılandığını belirtiyor.

COP31 için gözler Kasım'da Antalya'ya çevrilirken, dünyanın en büyük şirketlerinin sürdürülebilirlik yöneticileri bugünlerde aynı sorunu dile getiriyor.