İŞKUR’un Haziran 2026 verileri, işgücü piyasasında dikkat çekici bir çelişkiyi ortaya koyuyor. İlgili dönemde açık iş sayısı %16,7 artarak 242 bin 819’a yükselirken, işe yerleştirme sayısı %7,9 gerileyerek 134 bin 374 seviyesinde kaldı.

Global yetenek göçü 2025’te yüzde 11,6 gerileyerek 3,3 milyona düştü. Yetenek göçü yavaşlarken, küresel rekabetin coğrafyası da değişiyor. Uzmanlara göre, geleneksel yetenek merkezlerinin kan kaybettiği bu yeni dönemde Türkiye hem yerli yeteneği elde tutabilir hem de tersine beyin göçünü hızlandırabilir.

Yapay zeka, çalışanların iş yapma biçimini dönüştürürken önemli miktarda zaman tasarrufu da sağlıyor. Ancak kurumların önemli bir bölümü, kazanılan bu zamanın nasıl değerlendirileceğine ilişkin henüz net bir strateji sunmuyor.

Haftada sekiz saat, tam bir iş günü. Yapay zekâyı düzenli kullanan beyaz yakalı çalışanların önemli bir bölümünün kazandığı zaman dilimidir. Ancak aynı çalışanların üçte ikisi, kazandığı bu zamanı ne yapacağına dair kurumundan hiçbir yönlendirme almıyor.

İş temposunun yavaşladığı yaz aylarında çalışanlar, mevcut rollerini ve kariyer hedeflerini yeniden değerlendiriyor. Kariyer gelişimi ve geleceklerine ilişkin net bir yol göremeyen çalışanlar, yeni fırsatlara daha açık hale gelirken iş değişikliği eğilimi de güçleniyor. Uzmanlar, çalışan bağlılığını korumak için güven, adalet ve açık iletişimin yıl boyunca güçlendirilmesi gerektiğine dikkat çekiyor.

ÜNİVERSİTE tercih dönemindeyiz. Adaylar 10 Ağustos 2026 tarihine kadar tercihlerini yapacaklar ve ileride yapmak istedikleri mesleklere uygun bölümleri tercih listelerine yazacaklar. İşsizlik sorununa karşı da yeni aksiyonlar alınarak, çağa uygun meslek edinimi sağlayacak yeni yeni bölümler açılıyor.

OECD’nin 2026 İstihdam Görünümü raporu, yaşanılan bölgenin kariyer fırsatları üzerindeki belirleyici etkisini ortaya koydu. Türkiye’de de istihdam artışı sürse de şehirler arasındaki fırsat eşitsizliği devam ederken; hibrit çalışma modellerinin, bölgesel işe alım uygulamalarının, proje bazlı görevler ve kurum içi mobilite programlarının bu farkı azaltabileceğine dikkat çekiliyor.

İşine devam ediyor, performansı yeterli görünüyor ancak kariyeri ilerlemiyor. Beyaz yakalı dünyasında giderek daha fazla konuşulan ‘kariyer tıkanması’, çalışanların aynı pozisyonda görünmez biçimde kalmasına neden oluyor. Peki kurumlar ve çalışanlar bu sorunu nasıl aşacak?

Türkiye’de iş dünyası ilginç bir dönemden geçiyor. Bir yanda genç işsizlik yüksek seyrini korurken, diğer yanda şirketler eleman bulmakta zorlanıyor. Şirket bünyelerinde kurulan akademiler adeta yeni nesil eğitim mecralarına dönüşmüş vaziyette. Çünkü artık neredeyse her şirket kendi çalışanını kendisi yetiştiriyor.

AB Ücret Şeffaflığı Yönergesi kapsamında, üye ülkelerin düzenlemeyi ulusal hukuklarına aktarması için tanınan süre Haziran 2026’da doldu. Bu uygulama ile Avrupa iş dünyasında ücret politikaları daha ölçülebilir ve denetlenebilir bir alana taşındı.

Work Institute verilerine göre istifa oranı yaz döneminde yüzde 1,6’dan yüzde 2,5’e yükseliyor. Kariyer beklentilerinin yeniden değerlendirildiği bu süreçte, azalan yönetsel temas çalışan bağlılığını zayıflatırken şirketler için “sessiz kopuş” riski öne çıkıyor. Gallup araştırması ise istifaların önemli bir bölümünün doğru aksiyonlarla önlenebileceğine işaret ediyor.

Son yıllarda belirginleşen bireyselleşme ve genç kuşakların işe dahil olması, aile şirketlerinin ortaklık yapısını da etkiliyor. Aile şirketlerinde son yıllarda yaşanan ayrılıkların temel nedeni ise büyümenin yavaşlaması ve vizyon farklılığına dayanıyor.

Global iş dünyasında “career stall” olarak adlandırılan “kariyer tıkanması”, beyaz yakalı çalışanlar açısından giderek daha görünür bir risk alanına dönüşüyor. Özellikle 40 yaş civarındaki profesyonellerin uzun süre terfi ya da kayda değer ücret artışı olmadan aynı rolde kalması, kariyer ilerlemesinde yapısal bir yavaşlamaya işaret ediyor.

“Bugün iş gücünde aranan sadece teknolojiyi kullanabilen değil, teknoloji ile birlikte düşünebilen insan profili”. İş dünyasında yaşanan dönüşüm, teknoloji yeteneklerinin hareketliliğini artırırken şirketleri çok daha geniş bir rekabet alanına taşıyor.

Gün içinde tekrarlanan toplantılar, bitmek bilmeyen mesajlar ve mailler çalışanların odaklanma süresinin düşmesine sebep oldu. Uzmanlar odaklanma ile oluşan verimlilik kaybına dikkat çekerken, “Odaklanma sorunu bireysel sorumluluk olarak görülmemeli, kurumlar çalışma düzenini iyileştirecek adımlar atmalı” diyor.

İş dünyasında öne çıkan yapay zekâ ve dijitalleşme genç liderlerin yıldızını parlatıyor. Teknoloji odaklı yeni girişimler ve aile şirketlerinde yeni neslin daha fazla sorumluluk üstlenmesi, gençlik rüzgarının etkisini güçlendiriyor. Ekonomist’in bu yıl 11’incisini gerçekleştirdiği “40 Yaş Altı 40 Güçlü CEO” araştırması da genç liderlerin iş dünyasında yükselişini ortaya koyuyor.

Yapay zekâ yatırımları tarihin en yüksek seviyelerine ulaştı. Şirketler veri toplama, analitik ve otomasyon için milyarlarca dolar harcıyor. Ancak sonuçlar beklenen kadar parlak değil.

Türkiye'de her yıl yaklaşık 2.5 milyon gencin girdiği Yükseköğretim Kurumları Sınavı'nda, sadece 1 milyon civarında aday bir lisans programına yerleşmeye hak kazanıyor. Kontenjanların doluluk oranları her geçen yıl değişirken, iş dünyasının bu mezunlara olan bakışı çok daha hızlı bir dönüşüm geçiriyor.

Apple’da 20 Nisan’da açıklanan tepe yönetim değişimi, son iki yıldır küresel iş dünyasında hızlanan CEO trafiğinin en yeni halkası oldu. Ondan önce Starbucks, Boeing, Nike ve Intel gibi şirketlerde yaşanan değişimler de gösteriyor ki CEO koltuğu artık daha sert, daha fazla yetkinlik isteyen ve daha yoğun performans baskısı altında bulunan bir görev alanı.

Resmî Gazete’de yayımlanan yeni düzenleme ile doğum izni 24 haftaya, babalık izni ise 10 güne çıkarıldı. 11 Mayıs’ta yürürlüğe giren bu karar, kamu ve özel sektör dahil geniş bir çalışan kitlesini kapsıyor. Özellikle doğum yapmış ancak 24 haftalık süreyi henüz tamamlamamış çalışanlar için ek izin hakkı tanınıyor.

Edelman Trust Barometer 2026 verilerine göre, tüketiciler ve çalışanlar kendi ülkelerinde merkezlenen şirketlere yabancı şirketlere kıyasla belirgin şekilde daha fazla güven duyuyor. Araştırma, küresel ölçekte güven dinamiklerinin “içe kapanma” eğilimiyle yeniden şekillendiğini ve artan ekonomik, politik ve sosyal belirsizliklerin tüketicileri daha tanıdık, daha yakın ve daha öngörülebilir gördükleri yapılara yönlendirdiğini ortaya koyuyor.

Dijitalleşme, yapay zeka ve yeşil dönüşüm iş gücü ihtiyaçlarını kökten değiştiriyor. Şirketler artık diploma değil beceri, deneyim değil öğrenme çevikliği arıyor. En zor bulunan pozisyonlar ise teknoloji, veri ve çok disiplinli uzmanlıkların kesişiminde yoğunlaşıyor.

Bugünün iş dünyasında genç çalışanların hızla iş değiştirmesi, çoğu zaman “sadakatsizlik” ya da “sabırsızlık” gibi yüzeysel kavramlarla açıklansa da, veriler çok daha derin bir dönüşüme işaret ediyor. Z kuşağı bir işte ortalama yalnızca 7 ay kalırken, istifa oranı yüzde 35’e ulaşıyor.

Bir zamanlar kurumsal hayatta terfi, uzun yılların sonunda gelen doğal bir ödül gibi görülüyordu. Aynı pozisyonda, sıramın gelmesini beklemek ve kıdem doldurmak kariyer yolculuğunun neredeyse değişmez kuralıydı. Bugün ise bu takvim giderek kısalıyor.